Dit woord verspreidde zich buitensporig in wetenschappelijke artikelen. En de schuld ligt bij AI

De Europese academische publicatiesector ondergaat een linguïstische verschuiving door de toenemende integratie van Kunstmatige Intelligentie (AI) in de generatie van onderzoeksartikelen. Onderzoekers identificeren specifieke patronen in wetenschappelijke artikelen, wat duidt op de groeiende invloed van AI op het wetenschappelijke discours en de noodzaak van transparantie met betrekking tot het gebruik ervan. Deze ontwikkeling leidt tot discussies over academische integriteit en de toekomst van wetenschappelijke communicatie. Een opvallende trend die is waargenomen, is de "overdreven vermenigvuldiging" van bepaalde woorden en zinsneden binnen wetenschappelijke artikelen, die onderzoekers toeschrijven aan de output van generatieve AI-modellen. Deze linguïstische vingerafdrukken dienen als potentiële indicatoren van AI-ondersteunde of AI-gegenereerde inhoud, wat leidt tot verdere kritische analyse van de authenticiteit en originaliteit van gepubliceerde onderzoeken. Het begrijpen van deze patronen is cruciaal voor academische instellingen en uitgevers om hun evaluatieprocessen aan te passen. De implicaties van het alomtegenwoordige gebruik van AI in academisch schrijven reiken tot de geloofwaardigheid en interpreteerbaarheid van wetenschappelijke bevindingen. Hoewel AI onderzoek en contentcreatie kan versnellen, roept het potentieel van ondetecteerbare door AI gegenereerde tekst zorgen op over academische fraude en de verdunning van werkelijke menselijke intellectuele bijdragen. Dit evoluerende landschap vereist duidelijke richtlijnen en detectiemechanismen om het voortdurende vertrouwen in wetenschappelijke literatuur te waarborgen.