De twee kanten van de film: de regisseur van 'Sirat' bekritiseert Netflix, maar 40% van de Europese regisseurs haalt hun tweede film niet

Europese filmmakers navigeren door een complex digitaal landschap, waarbij prominente regisseurs hun bezorgdheid uiten over de invloed van wereldwijde streamingplatforms op de artistieke integriteit. Dit debat komt naar voren te midden van verontrustende statistieken die een aanzienlijke uitdaging binnen de Europese filmindustrie benadrukken: een aanzienlijk deel van het opkomende talent worstelt om een carrière op te bouwen na hun debuutfilm. De spanning ligt tussen de toegankelijkheid die platforms zoals Netflix bieden en de waargenomen homogenisering van content, wat potentieel de diversiteit van filmstemmen beïnvloedt. Regisseur Oliver Laxe, gevierd om zijn veelgeprezen film 'Sirat', heeft felle kritiek geuit op wat hij het "verwerkte" en "gesuikerde" materiaal noemt dat vaak voor streamingdiensten wordt geproduceerd. Hij stelt dat deze aanpak jongere publieksgroepen, gewend aan gemakkelijk verteerbaar entertainment, vervreemdt en scherp contrasteert met de artistieke ambitie van meer uitdagende cinema. Laxe's kritiek is bijzonder scherp gezien het succes van zijn film, die meerdere prijzen en nominaties heeft gewonnen, wat aantoont dat meeslepende verhalen nog steeds resoneren bij het publiek. De bredere implicaties van dit discours zijn significant voor de Europese digitale soevereiniteit in de culturele sector. Een rapport van het European Audiovisual Observatory onthult dat ongeveer 40% van de Europese regisseurs en scenarioschrijvers die in 2015 een speelfilm uitbrachten, in het decennium daarna geen nieuwe film produceerden. Dit statistiek onderstreept een kritieke knelpunt in het bevorderen van duurzame creatieve carrières en suggereert systemische problemen binnen de ondersteunende structuren van de industrie, mogelijk verergerd door de dominantie van internationale digitale platforms.